Een tevredenheidsonderzoek uitvoeren bij de omgeving van een dorps- of gemeenschapshuis is, net als bij metingen van tevredenheid van medewerkers of gebruikers, vooral vooraf goed nadenken. Nadenken over van wie je wat wilt weten en, even belangrijk, hoe je dat wilt of kunt meten. In dit geval is van wie je wat wilt weten immers de omgeving van de accommodatie en dat is, zie hieronder, ruim op te vatten. Ook de vraag wat wil ik in dit kader van mijn omgeving weten is niet een twee drie te beantwoorden, daarvoor moeten helder geformuleerde maatstaven worden bedacht (zie meetbare indicatoren). Daarover moet vooraf goed worden nagedacht. Niet in het minst om registratie op een eenvoudige manier mogelijk te maken.

Omgeving
De omgeving moet in dit verband ruim worden geïnterpreteerd. Men kan ook spreken van belanghebbenden. Belanghebbenden zijn in ieder geval de bewoners van de huizen, scholen instellingen e.d. in de directe omgeving van de accommodatie. Denk ook aan de ouders die niet zelf gebruik maken van de accommodatie, maar hun kinderen wel. Verder iedereen die op de een of andere manier verbonden is met de accommodatie, bijvoorbeeld als medewerker, of als leverancier of financier.

Hoe meten?
1. Vragen stellen.
De omgeving zal met concrete vragen moeten worden benaderd. Zoals bijvoorbeeld "heeft u last van geluidshinder van het gemeenschapshuis?", of: "wat is uw mening over de verbetering van de groenvoorziening rond het dorpshuis?"
Er zijn verschillende manieren om de omgeving vragen te stellen:

• door vragen naar omgevingstevredenheid in spontaan ontstane gesprekken met buren, leveranciers e.d. ook mee te nemen.
• door huis aan huis gesprekken te voeren.
• door middel van een schriftelijke of telefonische enquête.
• door de omgeving uit te nodigen voor een gesprek.
• ‘meeliften’ met andere activiteiten, door het onderwerp bijvoorbeeld aan de orde stellen op een open dag.
• vragen laten ‘meeliften’ met andere enquêtes die toch al worden uitgevoerd, zoals een medewerkerenquête of een gebruikersonderzoek.

Omdat de omgeving van de accommodatie voor een belangrijkste deel bestaat uit de directe buren is het persoonlijke contact een voor de hand liggende manier van communiceren. Het feit dat iemand namens de accommodatie belt of persoonlijk komt informeren, bijvoorbeeld naar de mate van overlast, is een duidelijk signaal van goede wil. Overigens in alle gevallen is het van belang dat er vragen worden gesteld die van te voren zijn afgesproken. Want dan zijn er algemene conclusies uit te trekken.

2. Een enquête houden.
Omdat een schriftelijke enquête meer afstand schept kunt u overwegen deze persoonlijk te brengen en op te halen. Een telefonische enquête is een handige (en snelle) tussenvorm. Klik hier voor een voorbeeld van een beknopte omgevingsenquête. Kijk voor meer informatie over het opzetten van enquêtes bij onderzoeksmethoden medewerkers.

3. Registratie.
Door klachten en ideeёn te registreren verzamelt u gegevens over een langere periode.
De analyse van die gegevens kan leiden tot een goed beeld van de knelpunten. Kijk voor meer informatie over het registreren van klachten en ideeën bij klachtenprocedure.
Gegevens die informatie verstrekken over afgesproken prestaties, zoals bijvoorbeeld de hoeveelheid opgeruimd zwerfafval of het aantal vrijwilligers en medewerkers dat beschikbaar is voor het schoonhouden van de omgeving, wordt vaak elders al vastgelegd. Er kan dan uit die gegevensverzamelingen worden geput. Uiteraard is het zaak dat vooraf goed wordt nagedacht over welke gegevens nodig zijn, hoe ze kunnen worden geregistreerd en ter kennis gebracht van diegenen die er daadwerkelijk iets mee moeten doen.