De inkomsten uit verhuur zijn, met de barexploitatie, vaak de belangrijkste inkomstenbronnen van welzijnsaccommodaties zoals dorps- en gemeenschapshuizen. Verhuurinkomsten zijn een logisch uitvloeisel van de kernfunctie die de accommodatie voor het dorp of de wijk heeft.
 
Omzet
Anders dan bij bijvoorbeeld commerciële verhuurbedrijven, leidt verhuur van ruimtes in welzijnsaccommodaties niet altijd tot omzet. Soms gaat het maar om een beperkte omzet.
Uiteraard heeft dit van doen met de primaire functie van de welzijnsaccommodatie, waardoor accommodaties doorgaans op basis van subsidieafspraken met de plaatselijke overheid aan regels gebonden zijn. Subsidieverordeningen kunnen immers soms voorschrijven wie voor welke prijs ruimtes kan (of moet) huren in de betrokken accommodatie. Daarbij zijn twee hoofdstromen te onderscheiden:

• De gemeente subsidieert de accommodatie geheel of gedeeltelijk. Al dan niet aangewezen personen of groepen van personen huren om niet (gratis),
• Personen of groepen huren ruimtes tegen een vaste, doorgaans lage prijs, en kunnen die kosten vaak weer bij de gemeente declareren.

Deze groepen leveren dus geen- of een beperkte omzet op. In elk geval geen omzet die in relatie staat met de (kost)prijs van de verhuurde ruimte. Anders ligt dat voor verhuur van ruimte aan niet aangewezen personen of groepen. In principe geldt dan de marktprijs. Die wordt bepaald door de plaatselijke omstandigheden.

Paracommercie en onderverhuur
Welzijnsaccommodaties zijn door plaatselijke regelgeving vaak ook beperkt in de soort activiteiten waarvoor zij de accommodatie ter beschikking mogen stellen. Kijk ook bij Paracommercie.
Een ander fenomeen dat de verhuuromzet beperkt is de onderverhuur. Een deel van de accommodatie wordt, in opdracht of overleg met de plaatselijke overheid, aan een andere organisatie, bijvoorbeeld het jongerenwerk, ‘om niet’ in gebruik gegeven.
Een ander voorbeeld van zogenaamde onderhuur is als gedurende een beperkte periode, bijvoorbeeld de carnaval, de accommodatie gratis of tegen een beperkte vergoeding aan de vereniging die het carnaval organiseert wordt ‘uitgeleend’ 

Rapportage
Bovengenoemde beperkingen laten het belang van een adequate verhuur-  omzet rapportage onverlet. Deze rapportage is zinvol omdat:

• hierdoor de basis voor ramingen voor de toekomst wordt gelegd
• afwijkingen van de verwachtingen kunnen worden gesignaleerd waardoor bijsturing mogelijk is
• inzicht aan derden kan worden geboden en verantwoording kan worden afgelegd.

Hoe rapporteren
Over de wijze waarop moet worden gerapporteerd is het gewenst vooraf afspraken te maken. Dit is niet alleen nodig voor het onderlinge contact tussen de betrokken, maar vooral om administratief voorbereid te zijn. Afspraken moeten er voor zorgen dat de gewenste informatie tijdig aan alle betrokkenen wordt geleverd. Verhuur is een dermate natuurlijke activiteit van welzijnsaccommodaties, dat over de verhuuromzet doorgaans rechtstreeks aan het bestuur wordt gerapporteerd. Wat, hoe en wanneer zal per accommodatie niet zoveel verschillen.
Klik hier voor een voorbeeld van een omzetrapportage verhuur.